Ivo Van Damme was halfweg de jaren 70 Belgiës grote atletiekhoop. 22 was hij nog maar toen hij in 1976 het land in extase bracht met twee zilveren olympische medailles. Maar nog geen half jaar later sloeg het noodlot toe: Ivo liet het leven in een tragisch verkeersongeval. Het land was in shock en in rouw. Vandaag leeft Ivo’s naam voort als inspiratie voor nieuwe generaties atleten en natuurlijk in één van de grootste atletiekmeetings ter wereld: de Allianz Memorial Van Damme.

VAN HET VOETBALVELD NAAR DE ATLETIEKPISTE

Ivo Van Damme droomde als kind niet van een atletiekcarrière, maar van voetbal. Hij speelde – als geboren Brusselaar – bij Racing White (het latere RWDM), tot hij als tiener de keuze moest maken tussen voetbalschoenen en atletiekspikes. Hij koos voor de spikes en sloot zich aan bij Daring Leuven.

OP WEG NAAR MONTRÉAL

In de zomer van 1975 verbeterde Ivo het 20 jaar oude Belgische record van Roger Moens op de 800 meter. Begin 1976 volgde de Europese indoortitel, nadat hij een jaar eerder al zilver had behaald. Toen kwam Montréal. “Heb boven mijn bed een papiertje hangen met daarop olympische finale: 1.43.8.”, schreef Ivo vanop stage.

EEN VEDETTE IS GEBOREN

In Montréal groeide Ivo uit tot een van de grote sterren van de Spelen. Hij pakte zilver op de 800 meter en hoe: exact in 1.43.8 … Enkele dagen later liep hij opnieuw naar het zilver op de 1500 meter. Geen enkele Belgische atleet had ooit zo’n prestatie geleverd op één Olympische Spelen. Bij zijn terugkeer werd Ivo als een nationale held onthaald.

FOREVER 22

Maar op 29 december 1976 gebeurde het ondenkbare. Onderweg naar huis, na een trainingsstage in Zuid-Frankrijk, kwam Ivo om het leven bij een verkeersongeval in Bollène. Het overlijden van de 22-jarige atleet schokte het hele land, zijn begrafenis trok een massa volk; andere groten uit de Belgische atletiek droegen zijn kist.

Een halve eeuw later blijft Ivo Van Damme een van de grootste iconen uit de Belgische sportgeschiedenis. Met een ongeëvenaard olympisch trackrecord en met branie die weinige Belgen gegeven was.

ALLIANZ MEMORIAL VAN DAMME

Nog voor zijn triomfen in Montréal had Ivo er bij een aantal Belgische journalisten al op aangedrongen om een grote internationale atletiekmeeting in Brussel te organiseren, zodat de Belgen het voor eigen volk tegen sterke concurrenten konden opnemen. Het idee kreeg in oktober 1976 stilaan vorm, de uitwerking zou voor kort erna zijn.

De founding fathers zagen elkaar weer op Ivo’s begrafenis en besloten om een eenmalige herdenkingsmeeting voor Ivo te organiseren. Die allereerste avond in het toenmalige Heizelstadion, 16 augustus 1977, overtrof alle verwachtingen. De tribunes stroomden vol, de sfeer was magisch en de atleten liepen de ziel uit hun lijf voor Ivo. Het zou niet bij een eenmalige meeting blijven …